ध्येय निश्चित होतं. उद्देश पक्का होतो त्यामुळे खेड्यातल्या खाच खळग्याच्या कट्याकुट्यानी भरलेल्या पायवाटेवरून अनवाणी चालत जाताना दु:ख जाणवत होतं पण साथीला होता…