कष्टाला मागेपुढे न पाहणारा एक ‘बाप’ मुलगा पेपर विकून, युरोपीय माणसाच्या घरी पडेल ते काम करून रेल्वेमध्ये नोकरीला लागला. पुढे ‘पोर्ट ट्रस्ट’मध्ये गेला आणि तिथेही आपली कामासंबंधी चिकाटी त्याने सोडली नाही. ‘आपण जे करू ते ‘ए-वन’ असले पाहिजे’, असा जणू त्याचा धोशाच होता. तो शब्दांतून व्यक्तिचित्रणात लेखकाने जिवंत केला आहे.
Previous Post
आपण जिंकू शकतो Next Post
‘तराळ अंतराळ Related Posts
ShareLibrarian, Sinhgad Institute of Technology, Lonavala William Shakespeare’s “Hamlet” is an unparalleled masterpiece that transcends time and culture. A haunting...
ShareKoppal Smita Swapneel, Assistant Professor ( sskoppal.adv@gmail.com ) Marathwada Mitra Mandal’s College of Commerce Pune. Book Review – Wise and...
ShareReview By Dr.Rohini Bhiku Yewale, Asst. Professor, Baburaoji Gholap College, Pune “मन मे है विश्वास” या विश्वास नांगरे पाटील यांचे...