कष्टाला मागेपुढे न पाहणारा एक ‘बाप’ मुलगा पेपर विकून, युरोपीय माणसाच्या घरी पडेल ते काम करून रेल्वेमध्ये नोकरीला लागला. पुढे ‘पोर्ट ट्रस्ट’मध्ये गेला आणि तिथेही आपली कामासंबंधी चिकाटी त्याने सोडली नाही. ‘आपण जे करू ते ‘ए-वन’ असले पाहिजे’, असा जणू त्याचा धोशाच होता. तो शब्दांतून व्यक्तिचित्रणात लेखकाने जिवंत केला आहे.
Previous Post
आपण जिंकू शकतो Next Post
‘तराळ अंतराळ Related Posts
Shareप्रमिला नामदेव राउत (ग्रंथालय प्रशिक्षणार्थी) जयकर ज्ञानस्रोत केंद्र, सावित्रीबाई फुले पुणे विद्यापीठ पुणे. खजिन्याच्या शोधार्थ निघालेल्या एका साहसी मेंढपाळाची …नव्हे...
Shareसर्वांना परिचित असलेल्या लेखकाच्या अत्यंत रसाळ अशा शैलीत सांगितलेली आणि शेकडो नाट्यपूर्ण प्रसंगांनी नटलेली ही `स्मरणगाथा’ ही वाचीत असताना पानापानांतून...
Share“आमचाबापअन्आम्ही” हेपुस्तकसमाजातीलवडिलांचीभूमिका, कुटुंबातीलपरंपराआणिआधुनिकतेच्याधडधडीतअसलेल्यानातेसंबंधांचाअभ्यासकरणारंएकमहत्त्वाचंसाहित्यिककाव्यआहे. लेखकानेत्यातवडिलांच्याकठोरपणाशीजुळवूनघेतलेल्यामुलांच्याभावनाआणिअनुभवांचाजिवंतचित्रणकेलाआहे. पुस्तकाच्या मध्यवर्ती कथेतील बाप आणि मुलांच्या नात्यातील संघर्ष, संवाद आणि नवे दृष्टिकोन वाचकाला एक ठोस संदेश...